ผู้หญิงกับพรหมจรรย์และสังคม

อ่านแล้วโหวตด้วย ชอบไหม?

คุณจะทำอย่างไร ? ถ้าวันหนึ่งคู่รักที่สนิทเสน่หามากว่าหกปี มาสารภาพกับคุณว่า เขาทำผู้หญิงคนหนึ่งท้อง !ทั้งๆ ที่ตลอดเวลาที่รักใคร่ใกล้ชิดกันมา นอกจากถูกเนื้อต้องตัวกันธรรมดาแล้ว เขากับคุณก็ยังไม่เคยเกินเลยไปกว่าปกติ คุณอยากจะเชื่อว่าเขาติดกับผู้หญิงคนนั้นคงต้องการจับเขา ! เพราะขนาดนอนร่วมห้องกัน คุณปฏิเสธที่จะให้เขาล่วงข้ามแดนพรหมจรรย์ เขาก็เชื่อ แต่ทำไมกับผู้หญิงที่เขารู้จักเพียงไม่กี่เดือนกลับฉกฉวยเขาไปจากคุณได้ ? คุณเสียใจ…ผิดหวัง…เจ็บปวด แต่ก็อยากจะให้อภัยเขา อยากช่วยให้เขาพ้นบ่วงกับดักของผู้หญิงคนนั้น เขาปฏิเสธจะรับผิดชอบผู้หญิงคนนั้นกับเด็กก็ด้วยเหตุผลที่ว่า เพราะรักคุณ ! และเพื่อเห็นแก่มนุษยธรรมคุณจำเป็นต้องเล่นบทแม่พระ ยกเขาให้กับผู้หญิงคนนั้น สุดท้าย…เมื่อเขาไม่สามารถจะปฏิเสธความรับผิดชอบอันนั้นไปได้ เขาก็กล่าวโทษว่า เป็นเพราะคุณ ! ที่ทำให้เขาต้องไปหาเศษหาเลยเอากับผู้หญิงอื่น เพราะคุณหวงตัวเกินไป เพราะคุณไม่ให้ความสุขทางเพศแก่เขา เขาจึงต้องตกอยู่ในสภาพอย่างนั้น ! ไหนจะเสียใจ…เจ็บปวด…ไหนจะเสียดายเวลาที่รักกันมา ไหนจะต้องมานั่งทบทวนถามตัวเองว่า…เป็นความผิดของคุณจริงๆ หรือ ที่หวงแหนพรหมจรรย์ไว้ก็เพียงเพื่อเขาคนเดียว…เพียงเพื่อจะรอให้ถึงวันหนึ่ง ซึ่งคุณกับเขา ผูกมัดเป็นคนคนเดียวกันตามกฎหมาย สุดท้ายเจ้าเยื่อพรหมจรรย์นั้นก็ยังอยู่ แต่หัวใจคุณแตกสลาย…คุ้มกันหรือไม่ ? ก็แล้วในทางกลับกัน คุณจะทำอย่างไร ? ถ้า…คุณกับเขารักกันมาตั้งแต่อยู่มหาวิทยาลัยปีหนึ่ง ไปไหนมาไหนด้วยกันอย่างแนบสนิทตลอดมา แม้ว่าคุณจะมาจากครอบครัวที่เข้มงวดกวดขัน คุณถือพรหมจรรย์เป็นเรื่องยิ่งใหญ่สำหรับลูกผู้หญิง แต่เพราะรักเขาอย่างแน่วแน่ มั่นคง คุณจึงมอบตัวมอบใจให้เขาอย่างไม่คำนึงถึงสิ่งใด เพราะแน่ใจว่าเขาจะเป็นผู้ชายคนเดียวในชีวิตคุณ แต่แล้วพอปีสี่เขาก็ขอเลิกด้วยเหตุผลสั้นๆ ว่า เขายังอยากมีเวลาให้กับตัวเองเพื่อจะเติบโตต่อไป คุณรู้สึกว่ารับไม่ได้ จะทำอย่างไรกับพรหมจรรย์ที่เสียไป ถ้าพ่อแม่รู้เข้าจะต้องเสียใจ แล้วผู้ชายอื่นล่ะ ? เขาจะรู้หรือเปล่าว่าคุณไม่ใช่สาวพรหมจรรย์ คุณปวดร้าว ขมขื่น เจ็บปวด เสียใจ ฟูมฟายจะให้เขาคืนความรัก คำมั่นสัญญาเก่ามา แต่เขายังยืนยันจะแยกทางไป คุณทนเป็นผู้ถูกปฏิเสธไม่ไหว เขาจะเมินเฉยต่อพรหมจรรย์ที่พรากไปจากคุณได้อย่างไร ? ในความสัมพันธ์ระหว่างหญิงชายของสังคมไทยทุกวันนี้ ผู้หญิงส่วนใหญ่มักจะภูมิใจและคาดหมายจะเป็นคนสุดท้ายสำหรับผู้ชายนั่นคือ เขาจะเหลวแหลกมีผู้หญิงมากี่คนเธอไม่สนใจ เพียงขอให้เธอได้ชื่อว่า เป็นคนสุดท้ายของเขาตลอดไปก็พอ ในขณะที่ผู้ชายคาดหมายว่าเขาจะเป็นคนแรกสำหรับผู้หญิงคนที่เขาจะแต่งงานร่วม หอลงโรงด้วยเสมอ เพราะฉะนั้นผู้หญิงส่วนใหญ่จึงพยายามรักษาพรหมจรรย์ของตนไว้ เพื่อคนที่นักของเธอคนเดียว ทนเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย ทะนุถนอมรักษษตัวเพื่อให้มีค่าสำหรับการถูกเลือก ! สังคมได้กำหนดบทบาทให้ผู้ชายเป็นผู้นำ เป็นฝ่ายเลือก ในขณะที่ผู้หญิงต้องเดินตามและยอมรับการถูกเลือกด้วยความภาคภูมิใจ หากผู้หญิงคนใดแหวกม่านประเพณีออกไป ผลที่ตามมาคือการถูกลงโทษด้วยคำประณาม และด้วยความรู้สึกที่ปลูกฝังมาดั้งเดิมเป็นบทกำหนดโทษที่รุนแรงอยู่ในตัวของ มันเอง ผู้หญิงจำนวนมากจึงตกอยู่ในกรอบของความกลัว และความกลัวทำให้กลายเป็นคนไร้เดียงสาแม้อายุจะเข้ากลางคน! เรื่องของเซ็กซ์ หรือความสัมพันธ์ทางเพศเป็นเรื่องละเอียดอ่อนลึกซึ้ง เป็นความต้องการขั้นพื้นฐานของมนุษย์เราจึงห้ามไม่ให้ผู้ชายคิดเรื่องเซ็กซ์ พูดเรื่องเซ็กซ์ หรือหยุดความต้องการเซ็กซ์ไม่ได้ แต่เมื่อตัดสินใจที่จะเสี่ยง ผู้หญิงควรพร้อมที่จะเผชิญกับผลลัพธ์ที่จะตามมา เพราะคำว่า “เสี่ยง” อาจหมายถึง “ได้หรือเสีย” เท่าๆ กัน ถ้าเสี่ยงแล้วทำให้เกิดการเรียนรู้และผูกใจเขาไว้ได้ก็นับเป็นโชคดี แต่ถ้าเสี่ยงแล้วสุดท้ายไปด้วยกันไม่ได้ด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม เราก็ควรยอมรับการสิ้นสุดความสัมพันธ์ อย่างคนที่มีน้ำใจเป็นนักกีฬา เพราะเราเป็นฝ่ายตัดสินใจเสี่ยงเอง การจะฟูมฟายเสียดายพรหมจรรย์หรือติดอยู่ที่ว่าเสียให้เขาไปแล้ว เราจะต้องเป็นของเขาไปตลอดไป เป็นความคิดที่ทำร้ายตัวเอง หรือไม่ให้โอกาสตัวเองพบคนที่ดีกว่า ในความรักความสัมพันธ์ของหญิงชาย เปรียบเหมือนการเดินทางมาพบกันคนละครึ่งทาง เราทุกคนต่างรู้ขอบเขตตัวเอง ถ้ายึดติดกับพรหมจรรย์ก็ควรรอให้ถึงวันแต่งงาน แต่ถ้าก้าวข้ามแดนตัวเองออกไป ก็ต้องพร้อมจะรับผิดชอบผลลัพธ์ที่จะตามมา ไม่ว่าจะเป็นทางบวกหรือทางลบ ในเรื่องของความสัมพันธ์ทางเพศเป็นความร่วมมือของคนสองคนที่จะต้องให้ และรับไปพร้อมกัน จึงไม่มีใครเป็นฝ่ายได้เปรียบเสียเปรียบ ถ้าได้เป็นความพึงพอใจก็ได้ทั้งสองคน ถ้าเสียก็เสียด้วยกัน แต่เมื่อความสัมพันธ์ยุติลง ควรทำใจหยิบยกเอาความสุขที่เคยมีร่วมกันมาเก็บไว้ในความทรงจำที่ดีต่อกัน เพราะถ้าเราดื้อดึงดันที่จะฉุดรั้งเขาเอาไว้ให้ได้เพียงเพราะคิดว่า เราให้พรหมจรรย์เขาไปแล้ว ลองนึกถึงภาพความทุกข์อันยาวนานที่จะทอดสะพานรอเราอยู่แล้ว ความสุขที่เคยมีก็จะจางหายไป ชีวิตจะเป็นอย่างไรต่อไปสำหรับทั้งหญิงและชาย ? เพราะฉะนั้นผู้หญิงคนไหนทำใจยอมรับการสิ้นสุดความสัมพันธ์ไม่ได้ ก็ไม่ควรเสี่ยงและไม่ว่าคุณจะอยู่ในสถานภาพใดก็ตาม ไม่มีใครบอกคุณได้ว่าเมื่อไร และกับใคร คุณควรเสี่ยง ไม่ควรเสี่ยง คุณเท่านั้นที่จะต้องใช้วิจารณญาณในการพิจารณาตัดสินใจด้วยตัวเอง มองหาพลังในตัวเองดูว่า มีมากน้อยเพียงใดกับการเผชิญกับผลลัพธ์ที่จะตามมา ถ้าไม่พร้อมก็จงยับยั้งใจไว้ก่อน แต่ถ้าไม่คิดจะลองเสียเลย ก็อาจพลาดโอกาสจากการใช้ชีวิตเพศกับคนที่เรารักก็ได้ จุดสำคัญที่ควรต้องพิจารณาอีกแง่มุมหนึ่งก็คือ “เซ็กซ์” เป็นเรื่องของความสุข เมื่อก้าวเข้าไป จงแสวงหาความสุขให้เต็มที่จะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจว่าเราเท่านั้นเป็นฝ่าย เสียพรหมจรรย์เพื่อเขา เป็นความผิดของเราต่างหากที่ไม่รู้จักตักตวงความสุขจากความสัมพันธ์ในครั้ง นี้ และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ขอให้จำไว้เสมอว่า “ไม่มีอะไรที่สายเกินไป สำหรับการตั้งต้นใหม่

ถ้าชอบ ช่วยกดแชร์หน่อยจร้า
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
Posted in บทความเพศศึกษา.

ไร้วาจาจะกล่าว